Home » Blog » Opgroeien en ontwikkelen » Vrijheid en verantwoordelijkheid

Vrijheid en verantwoordelijkheid

door | 15 mei, 2021 | Opgroeien en ontwikkelen

“The society is afraid for your wild nature. It’s afraid of your naturalness, so from the very beginning it starts cutting your wings”. (Osho)

De maatschappij is bang voor je wilde natuur. Het is bang voor je natuurlijkheid dus vanaf het begin begint het je vleugels te kortwieken zodat je tenminste in het malletje past.

Vandaag keek ik met mijn man oude You Tube filmpjes uit het punk-tijdperk. De punk scene bestond veelal uit jongeren die vanuit gebroken gezinnen kwamen en boos of opstandig waren. Boos op het systeem, boos op de gevestigde orde. Zij pasten en wilden niet in dat keurslijf. Zij wilden uitbreken, hun wilde natuur volgen, vrij zijn, gezien en gehoord worden. Zij wilden liefde ontvangen. Niet voor wat zij presteerden maar gewoon om wie zij waren. Het gebrek aan liefde, veiligheid en erkenning in combinatie met onvrijheid maakte dat deze jongeren opstandig en boos werden. En op geniale wijze vonden zij een uitlaatklep in de punk muziek.

Want waar kinderen van nature behoefte aan hebben is: spontaniteit, creativiteit, onbevangenheid, avontuur, vrijheid, speelsheid, verwondering, veiligheid, liefde, autonomie, vriendschap, leren door dingen uit te proberen en te onderzoeken, exploratie, bevestiging en vertrouwen.

En dat geldt zeker niet alleen voor de jongeren van toen maar dat is nu nog net zo actueel. Alleen zie je nu minder jongeren in punk bands maar zie je jongeren die ongemotiveerd raken, zich niet kunnen concentreren, opstandig of boos worden, zich terugtrekken, niet presteren op school, hyperactief worden, angstig of onzeker.
Wat is hun uitlaatklep?

Dan rijst bij mij direct de vraag: “ In hoeverre is onze samenleving nog ingericht op de behoeften van kinderen en jongeren?” Want….

Hoeveel ruimte is er voor spontaniteit wanneer alles gepland wordt?
Hoeveel creativiteit is er nog wanneer alles voorgekauwd wordt uit boeken en theorieën?
Hoeveel vrijheid is er nog wanneer volwassenen bepalen wat goed voor je is of niet?
Hoeveel ruimte is er nog voor verwondering en exploreren wanneer alles is voorgestructureerd?
Hoeveel onvoorwaardelijke liefde is er nog wanneer de hoeveelheid liefde afhangt van je prestaties?
Hoeveel vertrouwen ontwikkel je nog wanneer de wereld leeft vanuit angst, stress of beperking?

Kinderen hebben geen behoefte aan materiele welvaart. Zij worden niet blijer van de druk om te moeten presteren zodat zij later wellicht een goed baanperspectief hebben of succesvol zijn. Daar zijn zij helemaal niet mee bezig.

Kinderen willen zichzelf ontdekken. Zij willen leren hoe zij een gelukkig leven kunnen leiden. Hoe zij om kunnen gaan met tegenslag. Hoe zij d.m.v. zelfreflectie bewuste keuzes kunnen maken. Keuzes die goed zijn voor hen en hun omgeving. Maar ook waarbij zij mogen vallen en weer op kunnen staan. Zij willen hun natuurlijke talenten en gaven ontdekken en deze inzetten in en voor de wereld. Zij leven in het nu! Zij leven niet in de toekomst.

Vandaag stel ik je dus ook de volgende vraag: “Hoe kijk jij zelf naar dit vraagstuk. Vanuit je eigen perspectief? In hoeverre is er in jouw leven ruimte voor spontaniteit, creativiteit, vrijheid, ontspanning en rust, zelfreflectie, verwondering, vertrouwen, onvoorwaardelijke liefde, speelsheid, authenticiteit, avontuur?

Ik stel mezelf deze vraag al langer en probeer ook los te komen uit die systemen. Niet zoals de punkerjeugd dat destijds deed, maar op mijn eigen bescheiden manier. Dat begint bij zelfreflectie. Loskomen van angsten en beperkende overtuigingen, aanpassingsstrategieën ontwarren en wakker worden uit de illusie van ‘de realiteit’.

Mijn realiteit is een wereld waarin ik vrij kan zijn, me niet hoef te conformeren aan het gevestigde wereldbeeld of de geldende waarden. Dat ik een bijdrage kan en mag  leveren op mijn eigen unieke wijze. Niet zoals het hoort of wordt verwacht. Waarbij ik niet hoef te rebelleren maar rustig mijn eigen weg kan kiezen en mee kan stromen op mijn unieke levensstroom. Ook al gaat die soms tegen de stroom in😊

Ik ben op weg naar vrijheid en de daarbij behorende verantwoordelijkheid en dat is wat ik de jeugd van tegenwoordig ook zeer gun. Dat zij zo lang mogelijk kind kunnen zijn en zich kunnen ontwikkelen zoals dat voor hen goed is.

Er is nog veel werk aan de winkel!

Hartegroet, Tineke

 

Over Tineke Botterop

Om jou te inspireren deel ik met liefde mijn kennis, kunde en expertise. Lees alles over kinderen en gezinnen, opgroeien, hooggevoeligheid, bewust ouderschap en andere interessante zaken.

Gerelateerde artikelen

Binnen – en buitenwereld in balans

Binnen – en buitenwereld in balans

Ik kijk naar mensen vanuit een holistisch mensbeeld. Dat mensbeeld gaat uit van de samenhang en balans tussen onze fysieke, emotionele, mentale en geestelijke gesteldheid. Als één, of meerdere gebieden, uit balans zijn, uit zich dat in lichamelijk klachten of (gedrags)problemen.

Lees meer
Hoezo holistisch?

Hoezo holistisch?

Hoezo holistisch? Ik kijk op een holistisch wijze naar de wereld. Maar wat betekent dat nu eigenlijk? Een holistisch mensbeeld vertelt ons dat we...

Lees meer
Een liefdevol gezin

Een liefdevol gezin

“Fijn, nuttig, waardevol”, zeiden de ouders. Het pubermeisje had een grote glimlach op haar gezicht, opluchting. Zo nam dit gezin gisteren afscheid...

Lees meer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin